Gister ging ik met heel veel zin, maar ook een klein beetje buikpijn naar de parade toe. Ik moest de kassa vandaag namelijk in m'n eentje doen. De vorige keren deed ik het samen met Joost, oftewel maxi. Zou ik wel snel genoeg zijn, dat ik niet hele rijen veroorzaakte. Zouden mijn hoofdrekenkunsten een beetje meewerken? Allemaal van dat soort vragen spookten door mijn hoofd. Maar toen ik eenmaal achter de kassa stond, waren de kopzorgen al snel verdwenen en ging het kaartjes verkopen best goed, net als de voorstellingen. De tweede voorstelling was zelfs HELEMAAL uitverkocht!
Om tien over half vijf kreeg ik toch weer buikpijn, want om kwart voor vijf, tijdens de derde voorstelling, moest ik samen met Ingvild gaan tellen (de kas opmaken), kijken of het klopt en dat ik geen mega rekenfouten had gemaakt.
Daar zaten we dan. In de telcontainer. Briefjes sorteren, muntjes sorteren. 1 bij 1.
2 bij 2. 5 bij 5. 10 bij 10. En ga zo maar door. Wat een spanning. Ja uh, '7 kinderkaarten en 5 volwassenenkaarten, graag! Reken dat maar eens even in een razend tempo uit je hoofd. Na alles te hebben gesorteerd, gingen we rekenen. Gelukkig hadden ze hier wel rekenmachines. En ja, de laatste som. Alles bij elkaar - wat er al in de kassa zat, EN HET KLOPTE! JAAAAAAAAA HET KLOPTE! Wat een opluchting!
Na de laatste voorstelling, gingen we wat eten. We gingen in de medewerkerstent eten, dus dat was nog een stukje lopen. Maar aangezien arme Thomas door zijn enkel was gegaan, ging dat niet zo snel. Terwijl de andere gingen afbouwen, hebben Nard en ik Thomas geholpen om naar de tent te komen. Strompelend en struikelen kwamen we daar aan en hebben we alsnog lekker gegeten, om daarna naar de Ashton Brothers te gaan! Wat een geweldige afsluiting voor deze leuke dag! (Behalve de enkel van Thomas dan..)
Elke keer weer
de avond van te voren
voel ik elke keer toch weer
een gevoel van zorgen
gaat het allemaal wel goed
komt er wel publiek
houd ik de kinderen zoet
word ik niet plotseling ziek
Maar met Elene mijn kameraad
verslaan wij angst met onze lol
en met Dalith de robot gaat
De zaal weer helemaal vol
Zo, dat was mijn creativiteit voor vandaag, nu ben ik even klaar met de rijmelarij.
De dag begon woensdag met (inderdaad) wat kopzorgen, vooral in mijn hoofd. Iwan onze trouwe technicus was er niet. Hij was namelijk wezen schaatsen en was in een wak gevallen.
Nee dat is niet waar ik heb eigenlijk geen idee waar hij was, maar het moet wel heel erg belangrijk zijn geweest :)
Iwan was er dus niet maar gelukkig was daar ome Nard (schrijver van Jeroen en Barbara spelen...). Ome Nard had zich helemaal ingebeeld als Iwan, alleen had hij geen bril en geen petje. Dat was jammer. Maar ome Nard heeft nog best wel heel erg veel verstand van techniek en gelukkig ging dat dus goed. De volgende kopzorg was dat Tante Ingvild (productieleidster) verdwaald was in het verkeer en ergens in een frans dorpje terecht was gekomen. Gelukkig kan Ingvild heel hard scheuren en was na 10/15 minuutjes er ook bij. De volgende kopzorg was dat er een persoon in onze tent was blijven slapen. In de tent waar wij al ons decor nu moesten opbouwen en dus nog niet kon want deze persoon moest nog even zijn roes uitslapen. De volgende kopzorg was dat we het decor (ik, Elene en Dalith) met de hand moesten verslepen naar de tent. WANT... er was geen karretje. "Thomas zoek jij maar een kar". Ik een kar zoeken...
Hallo ik zoek een kar...
Ja die zijn hier niet, moet je even daar vragen...
Hallo ik zoek een kar
Hmmm... een kar, ja volgens mij stond er daar ergens eentje
Hallo staat hier ergens een kar?
Nee
Hallo ik zoek een kar
Ik zei toch al dat er hier geen kar stond
Weet u dan waar er wel een kar staat?
Ja overal en nergens maar volgens mij staat er daar aan die kant een kar
Hallo is hier een kar?
Nergens was een kar, dus alles ging met de hand. Toen heb ik samen met ome Nard het sterrendoek (ons achterdoek) opgehangen onder het genot van het imiteren van de cassettebandjes van Bert en Ernie.
Ik had nauwelijks gemerkt dat het een beetje was gaan regenen. Maar Elene en ik hebben al zoveel problemen overwonnen dat een beetje regen ons niet kan demotiveren.
En natuurlijk tijdens het parademaken kwamen we weer helemaal in onze rol en waren we superubermegapositief en vooral erg vrolijk :)
Zo vrolijk dat de acteurs van "ietsmetsprookjestoneelstukwaarvanikdenaamnietweet" die met een keiharde gettoblaster dwars door onze parademaaktoespraak heen joelden en schetterden, ons niet van streek konden maken. Integendeel. De eerste voorstelling zat supervol! Het ging ontzettend goed. Een paar bekende gezichten in het publiek die ik goed ken, doen me altijd erg goed.
De tweede voorstelling kon niet meer stuk. HET WAS HELEMAAL UITVERKOCHT!!!!!
Er moesten extra kaarten worden gehaald om nog wat mensen toe te laten. Elene en ik konden dus lekker chillen in de jacuzzi want we hoefden geen parade meer te maken, er kon immers toch niemand meer bij! :D
De tweede ging zelfs nog beter dan de eerste. Het ging lekker gesmeerd en we hebben steeds meer spelplezier en vrijheid om het telkens weer tot een groot succes te maken.
Daarna nog even twee biertjes gedronken met de crew waarna Elene, Dalith en ik toch merkten dat we niet veel gegeten hadden. Een beetje lollig de tram in gingen, en Elene --------------- Dat mag ik waarschijnlijk niet vertellen van Elene, dus dat zal ze in de volgende blog wel verklappen. Het heeft te maken met: zwart, en nee het gaat niet over zwarte piet.
Ik heb zin in de volgende keer, het gaat hartstikke fijn! :)
Nogal al wild en moe (rare combinatie, weet ik) word ik vanochtend in Tho zijn huisje wakker. Geertje heeft zich gister bij ons aangesloten, wat natuurlijk heel gezellig was, alleen had Geertje helaas niet zo'n heel prettig luchtbedje meegenomen. Echt zo'n kraak luchtbed weetjewel, zo een dat als je je een keer omdraait eigenlijk de hele buurt wakker wordt. Nou kon Geer daar natuurlijk niks aan doen, want die lag gewoon ook niet lekker, maar daardoor had ik niet echt goed geslapen en nogal wild gedroomd over van alles en nog wat (in tegenstelling tot Tho onthoud ik mijn dromen bijna nooit).
Maargoed het zou de laatste dag op de Parade worden en we hoefden maar één keertje te spelen dus dat zou helemaal goed komen. En na zo'n dag als gister had ik er echt zin in.
Tho was natuurlijk alweer eerder opgestaan en was zich gaan douchen (onder de douche doet hij altijd zijn stem opwarming wat voor de meest rare wekker zorgt, maargoed je wordt er wel wakker van) en toen had hij oud en vertrouwd broodjes gebakken en konden wij gezellig met zijn vieren gaan ontbijten.
Na het ontbijt was het ook weer oud en vertrouwd doorwerken want we wilden allemaal toch nog even douchen en om stipt 11:20 moesten we weg om om 12:00 op de Parade te verschijnen..
En HOERA! Het was warm en de zon scheen, echt een geschenk uit de hemel voor de laatste dag op de Parade in Rotterdam. Het zou een drukke dag worden en onze uitdaging was om de hele blauwe hemel (de zaal waar wij in speelden) helemaal vol te krijgen. We speelden tenslotte maar één keer!
Toen we binnen kwamen in de zaal was het er al snikkie heet vooral in de top, maar het was wel groot, wat weer een grote boost aan onze uitdaging van de dag gaf.
Na het decor opgebouwd en ome Nard verwelkomt te hebben, was het ongeveer wel 14:00 en dan zou het terrein open gaan.
We hadden ons weer in onze Jeroen en Barry pakjes gehesen (die overigens echt mega dik vet erg stonken, lekker zuur enzo) en hadden de blokfluit en de fluitketel in de hand voor het parade maken. We waren er klaar voor.
Toen we naar de ingang huppelden (ondertussen alle vrijwilligers vriendelijk groeten, dat is altijd leuk) zagen we dat er al heeeeeel veel kinderen voor de ingang stonden te wachten tot het terrein open zou gaan. Toen zagen Tho en ik onze kans schoon. We zijn als een gek parade gaan maken. Misschien zelfs een beetje asociaal want we stonden pal voor Bello en het beest (een andere voorstelling die ook om drie uur speelden) en ik weet zeker dat wij meer aandacht trokken. Ik hoorden kinderen echt naar hun ouders rennen om te zeggen dat ze naar onze voorstelling wilden, en dat is natuurlijk een dikke kick!
Oh jeeeeee, ik vergeet trouwens helemaal te zeggen dat we ook twee doventolken mee op pad hadden genomen!! Zij gingen onze voorstelling tolken, echt wel cool. En ze waren dus ook mee op Parade maken, wat ook heel leuk was.
En toen was het vijf voor drie.. We hoorden al van Geertje en Dalith dat het bij hun kassa helemaal uitverkocht was, dus dat gaf veel hoop. We gingen ons voorbereiden, nog even met de tolken wat doorpraten en toen ging te deur open!
En wooooooooooooooooooooooow, er bleven maar mensen komen!!!!!!!! De hele blauwe hemel was vol en onze uitdaging van de dag was dik vet volbracht.
Het ging goed, maar het was warm, heeeeeeeeel warm.. Er liepen ook best veel mensen naar buiten met hun kinderen omdat het gewoon bizar heet was. Tho en ik kregen daardoor een beetje het gevoel dat we alles zo snel mogelijk er doorheen moesten jassen omdat het anders niet vol te houden was.
Het was een heftige maar heel leuke voorstelling. Als het zo vol is krijg je zo veel reactie, dat is echt heeel lekker om te spelen.
En de mensen kwamen heet maar voldaan naar buiten. Gelukkig veel blije bezwete gezichten.
Nou dat was het dan. Het begin van de Parade zit erop. Zeven voorstellingen zijn achter de rug en ik ben zeer voldaan. En ik vind Tho nog steeds leuk, dus dat komt wel goed de rest van de zomer.
Ik zie in je in Den haag! (of utrecht of a'dam)
Veel liefs
Dart-Barry
